ميدان ايلچى خان تا در باغ نقش جهان ، در ركاب سعادت اقتران رفته دو ذرع مخمل بافت . از مجموع عجايب و غرايبى كه در آن آذين بندى پرداخته بودند ، شهريار جهان مدار به اين دو امر بديع خيلى توّجه فرمود و در روز سيّم بقلعهء طبرك رفته برادران نامدار ابو طالب ميرزا و طهماسب ميرزا و برادر زادهء سعادت يار ، بشرف ملازمت رسيدند . ايشان را همراه بدولتخانه آورد و بعد از بيرون آوردن ايشان بكندن قلعه فرمان داد و روز ديگر شاهزاده‌هاى مشار اليهم را ميل كشيد و سبب اين حادثه و حدوث اين عارضه آن بود « 1 » كه در زمانى كه پادشاه سرافراز در نهايت اكرام و اعزاز متوّجه شيراز بود ، برادران كامكار را با برادرزادهء نامدار ، در قلعهء طبرك اصفهان گذاشته كوتوالى قلعه و حراست شاهزاده‌ها را در عهدهء ضبط و محافظت امارت پناه احمد سلطان گران پا ، كه از شعبات ايماق استاجلوست قرار داد و احمد سلطان طريق پاس و نگهبانى مرعى داشته آنچه از شرايط اين امر بود ، باقصى الغايه و النهايه ميكوشيد و تمامى اوقات و ساعات را بر حفظ و حراست شاهزاده‌هاى نامدار مصروف ساخته هيچ آفريده‌اى را از ترك و تازيك رخصت ملازمت نميداد و ابواب ملاقات بر روى اميد كسى نميگشاد مگر على سلطان پسرش كه حاكم و داروغهء آن ملك بود و احيانا ديدن پدر را وسيله ساخته بقلعه ميرفت و به اين تقريب ، ساعتى در ملازمت شاهزاده‌ها بوده از هر سخنى ميگذرانيد و از هر جا حكايتى بسمع شريف ايشان ميرسانيد و مادّه‌هاى مناسب پيدا كرده در اثناى آن خيال جمال عروس سلطنت در پيش ديده آرزوى ايشان جلوه ميداد و صورت شاهد گلچهر مملكت را به صد زيب و زينت آراسته در نظر اميدشان پرده از عارض ميگشاد و هر نوبت كه بسعادت ملازمت ، مشرّف گشتى ، اين قسم سخنان مذكور ساختى و

--> ( 1 ) - م : حدوث اين بود .